و شما عشق و علاقه‏اي را که جواني مرا مي‏سوزاند نمي‏دانيد. از فرار ساعات به‏خشم مي‏آيم. لزوم انتخاب هميشه برايم تحمل‏ناپذير است. انتخاب کردن در نظر من عبارت‏از برگزيدن يک چيز نيست. بلکه پس‏زدن آن‏چيزي‏ست که برنمي‏گزينم.
آرزوهاي من ناچارند هر يک به‏حق ديگري تخطي کنند و من هرگز جز برگزيدن «اين» يا «آن» کاري نمي‏کنم. اگر «اين» را برگزينم ، بي‏درنگ به «آن ديگر» حسرت مي‏برم. و از اين رو بيشتر اوقات بي‏اين‏که جرات اقدامي داشته‏باشم ، گيج و بازو گشاده ، از ترس مي‏مانم که اگر بازوانم را براي گرفتن چيزي ببندم جز «يک چيز» را برنگزيده‏باشم.
به‏چنگ آوردن!
انتخاب کردن يعني جاودانه از همه متاع‏هاي ديگر چشم پوشيدن. و از اين‏جاست که نسبت به «هرگونه تعلق‏خاطري» بر روي زمين ، اندکي نفرت در من راه مي‏يابد. از ترس اين‏که مبادا بي‏درنگ جز همان يک‏چيز به من متعلق نباشد.
پ.ن.1 : آه اي متاع‏ها و اي زاد و توشه‏ها! و اي انبوه عشق! چرا بي‏تلاش به‏چنگ نمي‏آييد؟
پ.ن.2 : و من مي‏دانم که ثروت‏هاي اين جهاني پايان‏پذيرند. گرچه مدام بتوان جايشان را پر کرد.

مطلب قبلي

پيوند دوستان :









ذره‌اي در باد - همشيرم! زکيه...
نردبان چوبي